Shamsul Ma’arif Ismail
Dalam sebuah negara yang majmuk seperti Malaysia, kepelbagaian kaum, agama dan budaya merupakan aset yang tidak ternilai. Sejak merdeka, negara dibina atas asas toleransi, persefahaman dan semangat saling menghormati. Namun, kebelakangan ini wujud kecenderungan sebahagian pihak menggunakan politik kebencian dan sentimen perkauman sebagai senjata untuk meraih sokongan politik. Fenomena ini amat membimbangkan kerana keuntungan politik yang bersifat sementara boleh mengakibatkan kerosakan jangka panjang kepada perpaduan negara.
Politik kebencian ialah pendekatan yang membina sokongan melalui rasa takut, kemarahan dan kebencian terhadap pihak lain. Dalam keadaan ini, lawan politik bukan lagi dilihat sebagai pesaing dalam demokrasi, tetapi dianggap musuh yang perlu dibenci. Apabila sentimen kaum dan agama diperalatkan, masyarakat mula melihat jiran, rakan sekerja dan sahabat melalui lensa perkauman, bukannya sebagai rakyat Malaysia yang berkongsi masa depan yang sama.
Lebih berbahaya apabila fitnah, berita palsu dan ucapan berunsur hasutan disebarkan secara meluas melalui media sosial. Maklumat yang tidak disahkan mampu mencetuskan kemarahan dalam masa yang singkat. Akibatnya, rakyat menjadi semakin berpecah, hilang kepercayaan antara satu sama lain, malah institusi negara turut menjadi mangsa persepsi negatif yang dibentuk oleh propaganda politik.
Sejarah dunia telah menunjukkan bahawa politik yang berasaskan kebencian sering membawa kepada konflik yang berpanjangan. Banyak negara mengalami ketidakstabilan politik, rusuhan kaum, kemerosotan ekonomi dan penghijrahan pelabur apabila sentimen perkauman dijadikan modal politik. Malaysia tidak boleh mengulangi kesilapan yang sama.
Hakikatnya, demokrasi yang matang tidak menuntut rakyat bersetuju dalam semua perkara. Perbezaan pendapat merupakan lumrah dalam sistem demokrasi. Namun, perbezaan itu mesti diurus melalui fakta, hujah yang rasional dan perdebatan yang beradab. Kritikan terhadap dasar kerajaan atau pembangkang adalah sebahagian daripada amalan demokrasi, tetapi ia tidak seharusnya bertukar menjadi kebencian terhadap kaum, agama atau kelompok tertentu.
Pemimpin politik memikul tanggungjawab moral yang besar. Mereka bukan sahaja bertanding untuk memenangi pilihan raya, malah menjadi contoh kepada masyarakat. Ucapan yang berhemah, fakta yang tepat dan penghormatan terhadap kepelbagaian perlu menjadi budaya politik baharu. Sokongan rakyat seharusnya dibina atas dasar integriti, kecekapan, rekod perkhidmatan dan penyelesaian kepada masalah rakyat, bukannya dengan meniupkan api kebencian.
Media dan pengguna media sosial juga mempunyai tanggungjawab yang sama. Setiap perkongsian yang tidak disemak boleh menyumbang kepada penyebaran fitnah dan permusuhan. Sebelum menekan butang “kongsi”, setiap individu perlu memastikan kesahihan maklumat serta memikirkan kesannya terhadap keharmonian masyarakat.
Dalam perspektif Islam, politik kebencian jelas bertentangan dengan prinsip keadilan, persaudaraan dan akhlak mulia. Allah SWT berfirman:
“Dan janganlah kebencian kamu terhadap sesuatu kaum mendorong kamu berlaku tidak adil. Berlaku adillah, kerana adil itu lebih dekat kepada takwa.”
(Surah al-Ma’idah: 8).
Ayat ini menegaskan bahawa keadilan mesti mengatasi sentimen kebencian. Perbezaan politik tidak boleh menjadi alasan untuk menafikan hak orang lain atau menyemarakkan permusuhan.
Malaysia memerlukan politik yang menyatukan, bukannya memecah-belahkan. Rakyat semakin matang dan mengharapkan pemimpin yang mampu menawarkan penyelesaian kepada isu kos sara hidup, pendidikan, peluang pekerjaan, pembangunan ekonomi dan kesejahteraan sosial. Masa depan negara tidak boleh digadaikan semata-mata untuk memperoleh kemenangan politik jangka pendek.
Akhirnya, kuasa politik datang dan pergi, tetapi perpaduan negara perlu dipertahankan sepanjang zaman. Jika politik kebencian terus menjadi budaya, generasi akan datang mewarisi masyarakat yang saling curiga dan berpecah-belah. Sebaliknya, jika politik matang, beretika dan inklusif dijadikan amalan, Malaysia akan terus kekal sebagai sebuah negara yang aman, stabil dan dihormati di persada dunia.
Politik yang terbaik bukanlah politik yang berjaya menewaskan lawan melalui kebencian, tetapi politik yang berjaya menyatukan rakyat demi masa depan negara.
Jika anda diberi hak memilih di peti undi, maka pilihlah parti yang berakhlak dan beradab demi masa depan negara.
